¿Menos días de asuntos propios?

Se un traballador pide desfrutar de días de asuntos propios, a empresa debe comprobar o seu convenio colectivo. Este tipo de permiso non está incluído no Estatuto dos Traballadores, polo que só se pode desfrutar se está previsto no convenio. Ademais, no caso de que o convenio si os incluía, débese consultar se regula expresamente cando se xeran. Se non indica nada, debe aplicarse o principio de proporcionalidade:

• Non conceder o mesmo número de días a quen só prestou servizos durante unha parte do ano que a quen traballou os doce meses.

• Os asuntos propios constitúen un permiso de libre disposición vinculado ao tempo de traballo e, polo tanto, a súa duración pode reducirse proporcionalmente.

A regulación dos días de asuntos propios é distinta da dos permisos retribuídos causais –como o matrimonio, o falecemento dun familiar ou unha hospitalización–. A proporcionalidade non pode aplicarse a calquera ausencia do traballador. A estes efectos:

• Non se reducen os permisos retribuídos que responden a un feito concreto que, se se produce, dá dereito a disfrutalos.
• Si se reducen os asuntos propios que permiten ao traballador dispoñer libremente de determinados días sen necesidade de xustificar o motivo (os tribunais consideran que gardan relación co tempo efectivamente traballado).

Tamén é conveniente revisar se o convenio configura os días de asuntos propios como retribuídos. Normalmente, isto ocorre cando se regulan dentro do capítulo de permisos retribuídos (ou do de vacacións) e existe outro apartado específico para os permisos non retribuídos. Se o convenio non establece expresamente que son retribuídos, as horas de ausencia deberán recuperarse para que, ao finalizar o ano, o traballador haxa realizado a xornada anual prevista en convenio.